Het debuut in de vierde divisie is voor Bon Boys niet dat welkomstfeestje geworden waar iedereen op had gehoopt. Het eerste elftal ging bij de kennismaking in de nieuwe omgeving met 3-0 onderuit bij Quick’20.

Verliezen is altijd vervelend, maar de grootste teleurstelling zaterdag in Oldenzaal was dat Bon Boys lange tijd niet zichzelf was. Je wilt bij een presentatie altijd een visitekaartje afgeven. Daar slaagde de debutant niet in. Binnen de selectie leefde na afloop vooral het gevoel dat men van zichzelf had verloren. Zonder Quick te kort te doen uiteraard. Maar Bon Boys kan zoveel beter.

Was er dan toch sprake van plankenkoorts? Ja en nee. Het gekke was dat Bon Boys juist heel goed aan de wedstrijd begon. Zonder schroom pakte de ploeg van Robert Bosma vanaf de aftrap het initiatief tegen een ploeg, die vorig seizoen meestreed om de titel. Bon Boys was in het eerste kwartier de betere en dwong Quick terug.

Maar opeens was daar de ommekeer, en als je dan door je eigen bril kijkt: dat deden we onszelf aan. Vanuit het niets schoot Bon Boys zich in de voet met rare fouten en onhandige keuzes. Het elftal dat doorgaans zo stabiel is, raakte van het padje. Weg was de overtuiging, weg was ook het vertrouwen en de duelkracht.

In de eerste klasse kun je met een zwakke fase nog weg komen, maar op dit niveau wordt dat direct afgestraft omdat ploegen in de vierde divisie de individuele kwaliteiten bezitten om niets te laten liggen.

Na 17 minuten profiteerde Quick van een fout in de opbouw (1-0) en na iets meer dan een half uur ging de bal op de stip na een overtreding. Die strafschop was terecht en werd koeltjes binnengeschoten (2-0), waardoor Bon Boys in een mum van tijd in een lastige situatie was terechtgekomen. Het is dat doelman Wouter Lankheet daarna een paar keer uitstekend redde, anders was het duel bij rust al gespeeld.

Het positieve was dat Bon Boys in de tweede helft de rug wel rechtte. Bon Boys joeg op de aansluitingstreffer, had ook voortdurend de bal en liet verdedigend nu geen steken meer vallen. Maar de realiteit was ook dat het veldoverwicht geen kansen opleverde. Quick stond goed, zoals dat heet. Het was blaffen, niet bijten. Aanvallen zonder een angel.

En zoals het wel vaker gaat, had de tegenstander aan een moment genoeg om te scoren. Dat gebeurde in minuut 89 (3-0) na een vlot uitgevoerde tegenstoot, waardoor de nederlaag duidelijke vormen kreeg.

Welkom in de vierde divisie zou je kunnen zeggen.

Maar hoe lastig dat ook is na een teleurstellende start, het duel van zaterdag bood ook zeker aanknopingspunten. Denk aan de openingsfase, en zie ook de tweede helft toen Bon Boys zonder groots te spelen wel het overwicht had. Maar iedereen was het er na afloop over eens dat het beter moet, en dat we beter kunnen. Het is zaak om snel lessen uit deze ontgroening te trekken.

Zaterdag de primeur voor eigen publiek tegen ONS Sneek. Laten we dan maar zien dat we een snelle leerling zijn.