Het eerste elftal heeft een soort van flitsvoorbereiding afgesloten met een stroeve laatste test.

De ploeg, die komend weekend het bal in de vierde divisie opent bij Quick’20, won zaterdag met 2-1 van DOS’37. Ondanks de zege kwam Bon Boys tegen de gerenoveerde degradant van vorig seizoen maar zelden in het gewenste ritme. 

Dat overkomt elke ploeg in de voorbereiding van het seizoen. Een aanloop naar de competitie verloopt nooit in een rechte lijn omhoog, en ook al zou dat het geval zijn: dan nog zegt het niet zoveel als het allemaal echt begint. De competitie heeft andere wetten en vergt een ander aanpak.

Het duel van zaterdag was een speciale voor de trainer van DOS, want Gerard Kocks loopt stage bij ons. Het komt nooit voor dat een trainer van de tegenpartij de exacte opstelling en principes van de opponent weet, maar in dit geval was dat uiteraard geen probleem.  DOS heeft na de degradatie van vorig seizoen een frisse doorstart gemaakt en dat was ook te zien. Bij de verliezende partij was naderhand meer tevredenheid dan bij de ploeg die won. 

Bon Boys kende een matige openingsfase, maar gaandeweg de eerste helft pakte het elftal van Robert Bosma de controle. Dat leverde tegen het eind van de eerste helft ook enkele goede mogelijkheden op. En uiteindelijk ook twee doelpunten van Tom ter Hogt. 

Maar die prima fase kreeg na rust geen vervolg. Bon Boys speelde een slordige, rommelige tweede helft, waarin het nauwelijks meer gevaarlijk werd. De enige treffer in de tweede 45 minuten werd ook gescoord door de bezoekers (2-1). Verder gaf de thuisploeg overigens niets weg, maar aan de bal was het zaterdag niet het Bon Boys wat we graag zien. Dat kan een keer gebeuren en een deel van ‘het probleem’ lag ook in het fysieke.

Soms is een matige generale met het oog op het echte werk ook helemaal niet zo slecht. Dat zet iedereen weer op scherp.Â