Milan Bultman weet het nog precies. Hij was nog een groentje, een jeugdspeler in het eerste elftal toen Gerard Bos hem na het kampioenschap in Bornebroek het volgende meegaf: ,,Ga hier enorm van genieten jongen, want zo vaak word je niet kampioen met het eerste elftal van je club. Dit is uniek.”
We zijn inmiddels twaalf jaar verder en de aanvoerder Milan Bultman veroverde het afgelopen weekend zijn vierde titel met het vlaggenschip van onze prachtige club. Herhaal dat nog maar eens: in twaalf jaar tijd vier keer kampioen. Welk eerste elftal kan ons dat nazeggen? Het is een opmars die indruk heeft gemaakt. Niet alleen in de Veldmaat, maar ook ver daarbuiten.
Van de vierde klasse in 2014 naar de vierde divisie in 2026, wat vroeger de hoofdklasse was. En Milan maakte alles mee, net als Mika Beukert die twaalf jaar geleden als puber debuteerde in de kampioensploeg van Gerard Bos.
Met Gerard is ook meteen de grondlegger van het succes genoemd. Voordat de Meistermacher neerstreek op De Greune was Bon Boys altijd die leuke, gezellige club waar tal van goede voetballers opgroeiden, maar de echte prestatiecultuur ontbrak. Met Gerard werd er bewust gekozen voor een trainer die het bed moest gaan opschudden en de potentie van de club gestalte moest gaan geven. Na een jaar van schaven en schuiven, koos hij in zijn tweede seizoen voor de jeugd. En niet zonder succes. Bon Boys behaalde de titel en vanaf dat moment begon de opmars.
Aan de hand van Berthil ter Avest werd de stap naar de tweede klasse gezet. Bon Boys was in die jaren enkele keren dichtbij promotie, was ook bijna een vaste deelnemer aan de nacompetitie, maar telkens lukte het net niet.
En toen kwam Matthijs Blijham, een trainer van 26 jaar. Hij had nog nooit van Bon Boys gehoord toen hij uit Utrecht de grote oversteek waagde naar Twente. En zie nu eens, vijf jaar later. In zijn eerste jaar haalde Bon Boys de halve finale van de districtsbeker, met als beloning een plekje in de grote KNVB-beker. Dat hadden we nog nooit gepresteerd.
Een jaar later werden we ongeslagen kampioen in de tweede klasse, waardoor we voor het eerst in de historie naar de eerste klasse gingen. Die vrijdagavond in Zuidwolde…die rode zee in de nacht bij thuiskomst in de Veldmaat. Kippenvel, om nooit te vergeten.
Maar wie had gedacht dat daarmee de road to victory het eindpunt had bereikt, kwam bedrogen uit. Na twee jaar in de eerste klasse, is Bon Boys aangekomen in de vierde divisie. En dat met een selectie vol Haaksbergse jongens en ééntje uit Beckum.
Dit succes is het succes van velen. Het is de vrucht van onze jeugdopleiding, met alle selectieteams op divisieniveau. Het is het succes van al die vrijwilligers wat Bon Boys zo sterk en bijzonder maakt. Van al die supporters die er altijd waren, waar we ook speelden. Van al onze leden en het bestuur dat het fundament legde. Al die trainers en spelers van de afgelopen jaren, de (medische) staf van dit seizoen, en uiteraard is dit vooral het succes van een geweldige spelersgroep die iets voor de eeuwigheid heeft gepresteerd.
En: dit is het succes van Mathhijs de jongen uit de grote stad, die als de grote onbekende bij de club kwam binnenwandele en nu als een kind van de club door een erehaag Bon Boys verlaat.
Deze titel telt vele verhalen. Denk nog eens aan Gerard Bos, die twaalf jaar geleden het bal opende en uitgerekend nu als trainer er mee stopt. De cirkel is rond zeggen ze dan. Het is ook verhaal van Peter Sluik, die jarenlang vanuit het bestuur het eerste elftal begeleidde, maar er nu vanwege ziekte niet bij kon zijn. Deze titel is ook voor jou Peter. En voor Mark Beukert die afzwaait als teammanager.
Toen Matthijs de spelers aan het begin van de voorbereiding bij elkaar riep om de piketpaaltjes voor dit seizoen te slaan, liet hij een foto zien van onze vrijdagochtendploeg. Maak deze mannen met een rood-groen hart trots, zei hij. En laat een boodschap achter voor later, als jullie zelf in deze ploeg zitten: laat dit het beste Bon Boys zijn, dat er ooit is geweest. Bij elke bespreking dit seizoen is deze foto de achtergrond. En het is gelukt, dit was het beste ooit.
En nu? Eerst genieten. En daarna wacht ons een nieuw avontuur in een nieuwe omgeving waar andere wetten gelden. Maar dat is voor later. Van Bornebroek, naar Zuidwolde, van De Greune naar Emmen. Wat een reis hebben we met z’n allen meegemaakt.
Bon Boys naar de vierde divisie, dat is geen droom, dat is echt.
- Bon Boys sinds 1934;
- 1985-1986 van 4e naar de 3e klasse KNVB;
- 1986-1987 van 3e naar de 4e klasse KNVB;
- 1988-1989 van 4e klasse naar de TVB (Twentse Voetbal Bond);
- 1991-1992 van TVB naar de 4e klasse KNVB;
- 1994-1995 van 4e naar de 3e klasse;
- 1995-1996 van 3e naar de 4e klasse;
- 2003-2004 van 4e naar de 3e klasse;
- 2004-2005 van 3e naar de 2e klasse;
- 2005-2006 van 2e naar de 3e klasse;
- 2006-2007 van 3e naar de 4e klasse;
- 2013-2014 van 4e naar de 3e klasse;
- 2016-2017 van 3e naar de 2e klasse;
- 2023-2024 van 2e naar de 1e klasse;
- 2025-2026 van 1e klasse naar 4e Divisie
