Het eerste elftal van Bon Boys beleefde zondag een frustrerende middag in Harbrinkhoek. De worstelende koploper moest bij MVV’29 genoegen nemen met een gelijkspel (0-0) en dat was even wennen na de flitsstart in 2026. 

Dat het een taaie klus zou worden, dat was op voorhand al wel duidelijk. MVV’29 heeft zich dit seizoen ontpopt tot een lastig te bespelen ploeg, die eerder al Longa’30 en Achilles’12 van een overwinning wist af te houden. Ook Bon Boys beet zich zondag stuk op de zwart-witte muur.

,,We hebben er een vervelende wedstrijd van gemaakt, door overal op het veld de duels op te zoeken en vanuit een gesloten organisatie te spelen”, vatte de Haaksbergse oefenmeester John Gielink het strijdplan van de thuisploeg in De Twentsche Courant Tubantia samen. Hij had het niet beter kunnen verwoorden. Wie dit leest weet meteen wat voor wedstrijd het was. 

Omdat Bon Boys niet de vorm van de dag had, kregen de toeschouwers een lelijk schouwspel voorgeschoteld, met tal van onderbrekingen, vertragingen, overtredingen en nauwelijks hoogtepunten. Waar Bon Boys wilde voetballen, ging MVV het gevecht aan. Die botsing van speelstijlen was 90 minuten zichtbaar. 

De bezoekers hadden wel het overwicht en waren het dichtst bij de zege, maar dit was zo’n dag die elke ploeg wel eens heeft. De wil is er wel, maar de finesse even niet. De zoektocht naar de spaarzame openingen verliep stroperig en zeker voor rust in een te laag tempo waardoor MVV te weinig aan het wankelen werd gebracht.

Tegen dit soort ploegen is het zaak om op voorsprong te komen en die mogelijkheden waren er in de eerste helft wel. Wessel Witbreuk schoot in de beginfase net voorlangs en topscorer Bas ter Hogt was tot twee keer toe dichtbij een treffer. De eerste poging viel net naast de verkeerde kant van de paal en bij de tweede kans had hij pech. Na een uitstekende actie van Mika Beukert belandde zijn kopbal via de doelman op de lat. 

Het afwachtende MVV stelde daar één mogelijkheid tegenover, maar het schot van afstand werd in stijl onschadelijk gemaakt door keeper Wouter Lankheet. 

Bon Boys kende de beste fase na rust toen het tempo omhoog ging en MVV nauwelijks meer van de eigen helft afkwam. Maar met het uitblijven van de voorsprong verdween ook de zuiverheid uit het spel. Zoals zo vaak in dit soort wedstrijden gaat een aanvallend ingestelde ploeg, die voor de winst gaat, op een gegeven moment forceren en dat gebeurde nu ook. Bij één van die keren dat Bon Boys balverlies had, leverde dat zowaar een kans op voor MVV’29. Maar gelukkig was Wouter bij de les zondag. 

Bon Boys probeerde in de eindfase nog van alles en kreeg ook kopkansen via Dion Hartgerink, Tom ter Hogt en Jeffrey Zijlstra, maar de doelman van MVV’29 gaf geen krimp. In een lelijke wedstrijd een keer lelijk winnen, was fijn geweest, maar ook dat zat er niet in. Bon Boys kreeg het slot niet van de deur bij MVV’29 en moest zich voor de tweede keer dit seizoen tevreden stellen met een punt. Dat Bon Boys door goed te verdedigen nauwelijks iets weggaf, sneeuwde een beetje onder na de teleurstellende middag, maar dat is niet terecht. De defensie stond als een huis en verdient een compliment. 

Het gelijkspel was even wennen na al die overwinningen, maar laten we ook realistisch zijn. Je loopt in een seizoen tegen dit soort wedstrijden aan. Gelukkig was dat besef er naderhand ook al snel. Kortom: even slikken, goed analyseren en weer door. Te beginnen zaterdag thuis tegen Vroomshoopse Boys, aftrap 16.00 uur.